İstanbul

İTÜ değildi. Ya da beni bekleyen bir avuç insan...

Ne o, ne şu, ne bu... Hiçkimseydi.

Sadece sensin.

Ama korkuyordum biraz. Ya sevgilin varsa? Ya beni unuttuysan? Ya o çocuk tamamen gittiyse?

Artık bir mazeretim de kalmadı.